Over wat ik tegenkom, terugzie en niet kan laten liggen
Soms reageert mijn lichaam al voordat mijn hoofd begrijpt wat er gebeurt. Dan staat Henk klaar met de autosleutels. Over oude patronen, innerlijke incongruentie en leren wie er eigenlijk achter het stuur zit.
Lees verder
Wanneer wordt empathie eigenlijk meelijden? Over grenzen leren stellen, emoties van anderen niet langer automatisch overnemen en ontdekken dat zachter zijn voor jezelf niet hetzelfde is als harder worden naar anderen.
Lees verder
Iedere vraag werd ooit automatisch mijn taak. Tot Miep besloot dat het dossier ‘Persoonlijk Assistente’ lang genoeg open had gestaan. Henk is het daar uiteraard niet mee eens.
Lees verder
Een ziekenhuisopname, één vriendelijk berichtje en onmiddellijk groot alarm in mijn hoofd. Henk wil handelen. Miep wil eerst de feiten. En ik? Ik oefen.
Lees verder
Ergens onderweg hield ik op met werken voor de stichting en werd ik de stichting. Over verantwoordelijkheid, betekenis, grenzen en de vraag wie je bent als je het werk neerlegt.
Lees verder
Soms lijkt begrip een mooie eigenschap, terwijl je jezelf ondertussen steeds kleiner maakt om een relatie overeind te houden. Over verklaren, vrijspreken, verlies en de advocaat in mijn hoofd die eindelijk voor míj gaat pleiten.
Lees verder
“Laat maar, ik doe het zelf wel.” Ooit was het een manier om overeind te blijven, later werd het een reflex. Over controle, verantwoordelijkheid overnemen en leren iets te laten liggen waar het hoort.
Lees verder
Ik ben niet goed in opgeven. Maar misschien is loslaten iets anders. Over idealisme, doorgaan tot je eigen grenzen verdwijnen en leren dat iets waardevol kan zijn zonder dat je eraan kapot hoeft te gaan.
Lees verder